Fotografie Santiago De Flô

Studio Updates —

Studio updates.

Buongiorno Roma

Aan iedereen die het wil horen, zal mijn mama het wel vertellen. Onze Santi wou als klein manneke in élke kerk binnen. Uren heb ik er als klein toeristje in doorgebracht. Van de kathedraal in Antwerpen tot de Notre Dame in Parijs. En hoewel ik verre van gelovig ben (geef me liever de Grieks/Romeinse goden als ik toch moet kiezen), kan de klassieke architectuur van zowel een klein kerkje tot de grootste kathedraal mij stil krijgen. Het was mijzelf dus een raadsel waarom ik nog niet in Rome was beland. Maar het weekend van 19-21 april bracht daar verandering in.

Urbi et Orbi!

Een hele tijd geleden vroeg ik mijn goeie vriendin Natalie of ze geen zin had in een weekendje weg. De winterse maanden hadden hun tol geëist op mijn humeur en door de regenbuien heen gingen we op zoek naar een locatie waar de zon schijnt. Na wat wikken en wegen bleek Rome een plaats die op beide verlanglijstjes stond. Het eerste weekend in de lente dat op beide agenda’s leeg was, was dat van 19-21 april. Boeken die handel!

Niet veel later kreeg ik volgende sms van Natalie: “Zeg, ik denk er net aan dat het Pasen is als we in Rome zijn. Dat gaat daar wat worden, vrees ik. Maar we gaan de paus kunnen zien!”
Sh*t, F*ck, K*t!
Niet aan gedacht! Hoewel ik graag als toerist rondslenter in het buitenland, heb ik een enorme hekel aan massatoerisme. Oke, eerlijk: vooral omdat het mijn foto’s verpest, maar ook de drukte is altijd zo vreselijk. Nu goed, de reis is geboekt, we zien wel hoe het loopt!

Digitaal? Analoog?

19 april 2019, 5.30 uur ‘s ochtends! We hebben afgesproken op de carpool-parking in Waasmunster. Natalie pikt me op en met slaperige ogen rijden we richting Zavemtem. We waren goed voorbereid. Correctie. Natalie was goed voorbereid. Ze had de Quick Parking in Vilvoorde gereserveerd vanwaar er ook constant bussen op en af rijden om je naar de luchthaven te brengen. Amper tien minuutjes rijden, ware het niet dat de chauffeur blijkbaar graag een babbeltje slaat onderweg met enkele collega’s. Nét op tijd bij de baggage drop, nét op tijd bij de gate, nét op tijd in het vliegtuig. Oef! We zijn vertrokken!

Uitzicht vanuit het vliegtuig
IMG_9910.JPG

Ik hoor het je denken. Baggage drop? Voor een citytrip van drie dagen?
Verduidelijking: bij Brussels Airlines mag je maar 12 kilogram handbagage meenemen. Uiteraard is de eerste rugzak die gepakt is…. de fotorugzak. De weegschaal was niet mals. Met 11,7 kilogram was er geen ruimte meer voor een gewone koffer . Extra bagage boeken was de enige oplossing.
Maar Santi? 12 kilo aan fotomateriaal?
Yup! 12 kilo aan fotomateriaal! Ik wou dit verlof ook eindelijk eens analoog werken. Fotorolletjes schieten! Joepie!
Mocht mee in de rugzak: Nikon Z6, Nikon F100, Hasselblad 503CX, Nikkor 24-70, Nikkor 70-200, Hasselblad 80mm, Hasselblad 150mm, een lichtmeter en een hoop filmrolletjes. Klaar om de stad te verkennen!

La dolce vita.

Rond de middag waren we in Rome. De kunststad der kunststeden. De temperatuur steeg ver boven de 20 graden, dus liepen 2 gelukkige mensen rond over de Romeinse avenues. Bij onze eerste wandeling stapten we prompt een restaurantje binnen. Pizzeria Il Brigantino is een klein zaakje in het oude centrum van Rome. Reuzegrote pizza’s, lekker eten, goedkope prijs. Voor amper 25 euro hadden we beiden ons buikje vol (Bruchetta, pizza, wijn én water) en konden we ons voorbereiden op de dag die voor ons lag.
Eerste stop: Colosseum!
Ohnee. Geen toegang. De leider van het Christendom komt zijn rondje doen. Het zal toch niet waar zijn. De paus steekt nu al, op dag 1, een stokje tussen de wielen van ons reisplan. Gelukkig konden we in de ruime omgeving errond wel wat foto’s maken!

Hasselblad 503CX - Fuji 400H

Hasselblad 503CX - Fuji 400H

Om 15 uur had Natalie een fietstocht geboekt via Baja-Bikes. Een drie uur durende tour door het oude centrum dat alle belangrijke punten laat zien met een Nederlandstalige gids. Aanrader! Je crosst tussen de toeristen door en je hebt bijna nergens file of wachttijden. Via het Forum Romanum, langs de Trevi Fontein tot verschillende fonteinen en kunstwerken van de hand van Bernini of Michelangelo.

‘s Avonds was het tijd voor onze eerste culinaire ervaring.
Misschien eerst even duidelijkheid scheppen. Zowel Natalie als ik hebben een onverzadigbare interesse in eten. In lekker eten, uiteraard. We stonden er dus op dat onze restaurantbezoekjes onvergetelijk waren.
In restaurant Il Chianti konden we proeven van de echte Italiaanse wijnen terwijl we genoten van een lekker bord Italiaanse passie.
Dag 1 zat erop. Als alles van dit kaliber wordt, kan het niet meer stuk!

Il Chianti - Rome // Foto: Natalie V.d.W.

Il Chianti - Rome // Foto: Natalie V.d.W.

Secondo Giorno

Met een koffie en een stevig ontbijt achter de kiezen trekken we weer het centrum in. Vandaag op de planning: Trastevere. Wijk 13 van Rome en vol nauwe steegjes en tientallen kerken. Dit voelt misschien nog het meest authentiek aan, ondanks dat er geen bekende monumenten staan. De wijk ligt aan de westkant van de Tiber en na een korte wandeling er naartoe, bevinden we ons al in een wirwar van straten en restaurantjes.

In de namiddag stond een bezoek aan de Engelenburcht en het Sint-Pietersplein op de planning. Ik probeer de schoonheid van de architectuur ervan neer te schrijven, maar ik moet bekennen dat het niet gaat. Oke, de Sint-Pietersbasiliek is bombastisch en een beetje té groot, maar om zijn schoonheid kan je niet heen. Ook de verschillende standbeelden in en rond Vaticaanstad zijn zo knap. Puur marmeren beelden, maar het lijkt alsof hun gewaden zo kunnen gaan wapperen. Door de voorbereidingen van het Urbi et Orbi konden we niet dichter komen, jammer genoeg.

Dag twee werd geëindigd in restaurant Terrazza Boromini. Een restaurant met een groot dakterras dat uitkijkt op Piazza Navona. Mijn portefuille begon al een beetje te trillen toen het de luxe van het gebouw zag waar we binnen gingen. Maar niet getreurd! De prijzen van het hoofdgerecht kwamen niet boven de €25 euro uit. Als er 1 ding is wat ik onthoud: Rome is goedkoop om te eten! Wat niet mocht ontbreken was ijs! Veel ijs. Een gelato uit ijssalon Giolitti. Dit salon belooft een van de betere uit Rome te zijn en komt zijn belofte met veel grandeur na. De tientallen verschillende smaken maken een keuze maken vreselijk moeilijk.

L'ultimo giorno

Dag 3, en meteen ook de laatste dag. Blaren hadden de kop opgestoken op mijn beide voeten (ik was niet voorbereid op de 55 kilometer (!) die we dit verlof zouden stappen). Een rustig dagje langs Villa Borghese en aangrenzend park was het plan. De foto’s hiervan zijn momenteel nog in ontwikkeling, dus die ben ik je nog verschuldigd!

Tegen de avond zaten we terug op onze vlucht richting Brussel. Topweekend.

Besluit

Vele grootsteden ademen geschiedenis. Denk aan Parijs, Berlijn, Praag, …
Rome ademt dat niet. Rome IS geschiedenis. Elke fontein, elke gebouw, elke straathoek heeft zijn eigen verhaal. De grootmeesters van de klassieke kunst leefden hier. Voor mij was het een droom om hier te mogen rondlopen. Ik kom terug. Beloofd!

Grazie a Roma, è stato un grande onore!

TravelSantiago De Flô